«پس از یکصد سال، با تاسف باید اذعان کنیم که زندگی سیاهپوستان هنوز هم اسیر بند و زنجیرهای تبعیض و جدایی نژادی است. پس از یکصد سال، در پهنهی بیکران دریای رفاه مادی آمریکا، هنوز سیاهپوستان در جزیرهی دورافتادهی فقر به سر میبرند. پس از یکصد سال، سیاهپوستان در گوشه و کنار جامعهی آمریکا، زار و نزار، خود را تبعیدیانی در کشورشان مییابند.ما امروز در اینجا گرد آمدهایم تا این اوضاع شرمآور را برملا کنیم.به یک معنا، ما در پایتخت کشور گرد آمدهایم تا «چک»مواعید خود را وصول کنیم».
سخنان فوق، سخنانی است که مارتین لوتر کینگ در 28 اوت 1963 در پارک ملی واشنگتن دی سی ایراد کرد .لوتر کینک در این سخنرانی که بعدها با عنوان«رویایی دارم»مشهور شد ، از رویای بزرگ خود برای سیاهان تحت ستم آمریکا سخن گفت تا نشان دهد که جامعه رنگین پوستان آمریکایی برای دستیابی به حقوق اساسی خود چه راه دشواری را پیش رو دارد.
چهارشنبه هفته گذشته باراک اوباما سناتور بی نام و نشان ایالت ایلینویز که از پدری کنیایی تبار و مادری آمریکایی به دنیا آمده و زندگی خود را در اندونزی وآمریکا تجربه کرده بود در حالی به ریاست جمهوری ایالت متحده رسید که بسیاری با وجود آگاهی از تنوع فرهنگی و فضای خاص سیاسی آمریکا-بر اساس مقایسه ناقص شرایط محیطی خود با آمریکا-قاطعانه از تقلب در انتخابات و ممانعت از پیروزی یک سیاهپوست آفریقایی تبارسخن می گفتند ،هرچند که پس ازمسجل شدن موفقیت اوباما و درسایه اغماض ازهمه «خط قرمز» شکستن ها، بازهم همان پیشگویان دیروز دردادن پیام تبریک پیروزی به اوباما گوی سبقت را از دیگران ربودند؛ اما آنچه در این یادداشت می خواهم بگویم ؛بیش از انتقاد از«پیشگویی های ناصواب »سخن گفتن از رویای به ظاهر غیر قابل دسترسی است که کمی بیش از 40سال طول کشیدتا در قالب انتخاب یک سیاهپوست به سمت ریاست جمهوری آمریکا به منصه ظهور برسد ،بنابر این باید پذیرفت که در جامعه ای که «خودی ترین»افراد و همراه ترین اشخاص با آرمان های یک انقلاب مقدس و الهی در کمتر از 30سال از دایره مشارکت در یک انتخابات محروم می شوند، مشاهده تحقق یک رویای بزرگ ظرف 40 سال، در آن سوی جهان، جالب توجه می آید.
اوباما اکنون ریاست جمهوری آمریکا را برعهده دارد و در این مقال به این موضوع نمی پردازیم که این رویداد از منظر سیاسی چه تبعاتی خواهد داشت چرا که نگرش خوشبینانه یا بدبینانه افراطی به رویکردهای آتی وی کمی غیر منطقی می نمایاند اما ناچاریم به این بخش از سخنان اوباما توجه بیشتری کنیم که پیروزی خود را پیروزی ایالات متحده تلقی کرد تنها به این دلیل که از نظر وی و افکار عمومی آمریکا ، آنچه پیروزی یک ملت تلقی می شود تنها در امکان «فراهم نمودن فرصت های برابر» برای تمام شهروندان معنا پیدا می کند.40 سال و اندی پیش لوترکینگ و دیگر سیاهان آمریکا گردهم آمدند تا چک های معوقه خود را ازجامعه آمریکا وصول کنند و اکنون جامعه سیاهان امریکا ،فارغ از اینکه دیگران در مورد این انتخابات چگونه می اندیشند ،چک خود را وصول شده می یابد .
