فاصله بدون حفاظ میان دوخیابان
پیکر بی جان قربانی اهمال مجریان طرح
(عکس:حمیده شفیعی ها-تابان)
پنج شنبه گذشته شهروندان قزويني درزير پل تازه ساخت بلوار آيت ا... خامنه ای اين شهربا جسد مرد میانسالی روبرو شدند كه همانند ده ها مورد مشابه، جان خود را بر سر اهمال مجريان پرگو و كم فروش گذاشت.ماجرا بسيار تاسف برانگيز ودرعين حال تامل برانگيز بوده است،مرد میانسالی؛ نيمه شب و در تاريكي خياباني پرتردد اما خاموش، تصميم به عبور ازعرض خيابان مي گيرد غافل ازاينكه حد فاصل خيابان ساخته شده بر روي پل ،بدون هيچ حفاظ ونرده اي و يا حتي علامت هشداردهنده اي ،رها شده است و در نتيجه عابر به خيال آنكه پا را بر روي زمين مي گذارد در چشم به هم زدني از ارتفاع 5-6متري سقوط مي كند وبا صورت به زمين مي خورد .
سرانجام اين عبور مرگ آفرين از خيابان نيزهمان صحنه دلخراشي بود كه روزبعد در برابر چشمان كنجكاو مردم قرارمي گيرد.(نكته تاسف بار ديگر آنكه لحظاتي پيش از نوشتن اين مطلب به محل حادثه رفتم و در كمال تعجب مشاهده كردم كه با وجود گذشت بیش از۲۴ ساعت از وقوع اين حادثه تلخ هنوز حفاظ يا علامت هشدار دهنده اي براي جلوگيري از تكرار آن در محل تعبيه نشده است).در اين گونه مواقع، طبيعي آن است كه مرگ يك انسان - خاصه آنكه بسيار ارزان و ساده اتفاق بيفتد - باعث تاثروتاسفي شديد و نيزمجازات مقصرين باشد اما اين روزها تماشا يا حتي روايت اينگونه صحنه ها براي مردم ما چندان مايه تعجب نيست زيرا متصديان امربه خوبي عادت كرده اند كه در محاسبات كلان ،چندان وقعي به اينگونه حوادث نگذارند؛ هرچه باشد اين روزها پاك كردن صورت مساله جز ساده اي از رفتار مجريان امرگرديده است و چندان دشوار نيست كه اگر هواپيمايي سقوط مي كند تقصير را به گردن خلبان بياندازيم و اگر تعدي و تجاوزي به حقوق ديگران صورت مي گيرد، تمام كاسه كوزه ها را بر سر قرباني بد دل و ناراحت بشكنيم همچنانكه اگر سستي و بي كفايتي متوجه فلان مسوول شود مي توان ريشه مشكلات و ناكارآمدي ها را به نحوي به ناف مديران قبلي بست و كاررا يكسره كرد.
فلان مسوول شوراي شهر قزوين كه با ادعاي ارزشمداري و اصلاح امور به شورا رفته است اكنون چندان دغدغه شهررا ندارد و به تقليد نعل به نعل از آناني كه بي كفايتي خود را با افشاگری ، زهد فروشی و عوامفریبی پنهان مي كنند مشکلات اینچنینی شهر را رها مي كند و به تحسين فلان نماينده اصولگرايي مي پردازد كه افتخارش وكيل الدوله بودن است .فرمانداري كه اينگونه مواقع بايد از خود حساسيتي نشان بدهد و با ده ها مورد تخلف و اهمال برخورد كند و براي مشكلات عديده اين شهر تدبيري بيانديشد ،ظاهرا به رصد موارد ديگري از بي ديني و پرونده سازي مشغول است و شايد هم حق با آنها باشد زيرا وقتي كه تمام استان به شكل يكدست ملك طلق يك طيف خاص در مي آيد ،چه جاي نگراني است واصلا چرا بايد متعرض بي مسوليتي فلان پيمان كار يا فلان مجري شهر شد وقتي همه چيز جفت وجوراست، طايفه هزار فاميل در استانداري بي دغدغه مشغول رتق و فتق امور است و دوربين هاي سيما ی محلی نيز از هرآنچه موجب شكايت مردم است به نفع همفكران خود حماسه مي سازند .
مردي در يك شب تاريك به سادگي عبوراز يك خيابان ،از عرض زندگي شيرين خود عبور مي كند و پا به دنيايي ديگر مي گذارد.خياباني كه مجريان و متصديان ساخت آن ،خود را حتي به رعايت اصول اوليه وحفاظتي يك طرح موظف نمي بينند و درخلاء نگاه هايي كه به جاي نظارت بر كار انها به پرگويي و مقدس نمايي خود مشغولند ،به راحتي به روزهاي ساكت وآرام بعد ازحادثه اي چنين دلخراش مي انديشند.شهرآرام است و كشورهم همينطور و همه چيز همان طوري پيش مي رود كه بايد برود .
تريبون ها اما همچنان با آمارهايي كه معلوم نيست بر اساس كدام داده ها به چنين نتايج «دولت پسند»ي رسيده اند در برابر مردم رديف مي شوند واگر انتقادي هم صورت بگيرد كار با چند فحاش و كفن پوش و البته چند ورق شب نامه و پرونده سازي سرهم مي آيد .الگوي جالبي است اين معجزه هزاره سوم و در اين ميان چه توصيه اي مي توان كرد جز اينكه اگر گام بر مي داريد،آن را با احتياط بر زمين بگذاريد و اگر شد اصلا اين گام را بر زمين نگذاريد زيرا معلوم نيست ميان محاسبه شما ازفاصله پاي خود تا سطح زمين با آن محاسبه اي كه مسوولان اجرایی اين شهر نابسامان انجام داده اند، تناسبي وجود داشته باشد!
پانوشت:تصویر ذیل واقع در شهر ملبورن استرالیاست و همانطوری که مشاهده می شود،مجريان طرح براي اينكه پاي عابران به لوله آب در پياده رو گير نكند چنين تدبيري انديشيده اند!
