هر روز که می گذرد رنگ و بوی انتخابات سبز و خوشبوتر می شود. مهندس موسوی آن تاثیری را که انتظار داشتیم بر جامعه گذاشته و کافی است نگاه دقیقی به اطراف خودتان بیاندازید تا متوجه شوید که مردم با آن مچ بندهای سبزی که به دست و پارچه های سبزی که به خودروهای خود بسته اند، پیشاپیش از چه چیزی شادمانی می کنند و مخالفان - اعم از ياران سست عنصر دیروز و محافظه کاران -به چه دلیل آشفته شده اند.(به قول این پیامک زیبا: آنان که به حق قافیه را باخته اند/ بر پرچم سبز موسوی تاخته اند/ ترسند، که سبزی صداقت امروز/ بر باد دهد هر چه ریا ساخته اند).
دیروز در دو اجتماع سبز، یکی اجتماع هنرمندان در سالن کوثر قزوین و دیگری در اجتماع هواداران موسوی در تاکستان حضور یافتم و آنچه که به چشم خود دیدیم شوق و امیدی بود که در میان مردم نسبت به پیروزی مهندس موسوی بوجود آمده است. اخبار و آماری که به دست می رسد نشان از تفوق غیر قابل انکار میر حسین موسوی دارد و طبیعی است که با محرز شدن تدریجی این واقعیت مبارک، رقبایی که هریک به نوعی قافیه را باخته اند با زبان خاص خود نوک تیز حملات خود را متوجه موسوی و هوادارانش کنند؛ بنابراین اصلا نباید تعجب کرد که طی روزهای آتي سخنانی ایراد شود که قصد القای ناامیدی از موسوی يا ترديد در اصلاح طلبي با حتي دينداري وي! یا مسایلی از این دست باشد و این وحدت رفتاری در قبال میرحسین آن هم از سوی محافظه کاران و برخی اصلاح طلبان نشان از وضعیت خوب مهندس دارد.
اخیرا یکی از این دوستان که طی روزهای گذشته کم تحملي و بي اخلاقی بیشتری از خود نشان داده است بدون آنكه عاقبت مغلطه در بازار نقد را در نظر داشته باشد، افاضاتی فرموده اند که طی روزهای آتی پاسخ مستدلی به وی در همین وبلاگ و نشریه تابان خواهم داد ضمن آنکه این رو شدن عیار افراد و صدق و کذب ادعایشان آن هم در حساس ترین برهه برای اصلاحات را به فال نیک می گیرم .
