اکنون چند هفته ای است که صحبت از انتخابات به تدریج جای خود را در میان مردم و رسانه ها باز می کند و هرچند اصولگرایان در باطن چندان اطمینانی به درستی حمایت از احمدی نژاد ندارند و به خاطر تردیدی که سعی در پنهان کردن آن دارند، به اعلام قطعی نام نامزد خود دست نزده اند اما تلاش می کنند تا به اشاره به کاندیدا شدن دو چهره اصلاح طلب (حجت الاسلام والمسلمین کروبی و مهندس موسوی) چهره ای پراکنده و متشتت از اصلاح طلبان را به نمایش بگذارند اما آیا واقعا می توان گفت که وجود دو نامزد انتخاباتی در اردوگاه اصلاح طلبان، نشان دهنده ضعف و تشتت است؟
نگاهی به روند تحولات انتخاباتی در دوره پیشین انتخابات ریاست جمهوری و نوع رفتار اصولگرایان نشان می دهد که این جبهه در آن مقطع، درست به همان شیوه ای عمل می کرد که امروز، برخی از اصولگرایان -با ردیابی آن شیوه در میان اصلاح طلبان- حکم به تشتت و ضعف می دهند .
درواقع شیوه اصولگرایان در دوره پیشین، ارایه چند چهره اصولگرا، پرهیز از سخنان تفرقه افکنانه و تمرکز بر هدف اصلی انتخابات بود و در این مسیر هر کدام از چهره های شاخص اصولگرایی، در هر فرصتی که به دست می آورد به حمایت از جریان اصولگرایی به شکل عام و نامزد اصولگرای مدنظر خود به شکل خاص می پرداخت تا جایی که تنها یکی از آنان موفق به راهیابی به مرحله دوم شد و در آن برهه بود که شاهد تجمیع نیروهای اصولگرا در صف حامیان نامزد مورد نظرشان بودیم بی آنکه در این میان، کسی؛ دیگری را به دلیل حمایت از فلان نامزد اصولگرا -در مرحله اول- مستحقق شماتت بداند یا پیروزی را به امری شخصی مبدل سازد.
تردیدی نیست که نتیجه عملی اندک آشنایی با اصول اولیه علم سیاست در رفتار سیاسی یک گروه، چیزی جز «تمرکز بر هدف مشروع سیاسی» نیست و مصداق عینی این باور -در آغاز بحث های مربوط به انتخابات آتی- در حمایت از شیوه «تک نامزدی» تجلی می یافت اما اکنون و با در نظر داشتن عزم راسخ هر دو نامزد اصلاح طلب مبنی بر باقی ماندن در عرصه انتخابات، همان اصول راستین دموکراسی ایجاب می کند که با در نظر داشتن تجربه های گران قدر انتخاباتی و کار سیاسی در ایران، اصلاح طلبان؛ به جای اصرار بر وحدت نامزد انتخاباتی و نیز در نظر داشتن هدف اصلی انتخابات - بدون تخریب دیگر نامزد اصلاح طلب- فعالیت خود را در شرایط کنونی ادامه دهند.
انتخابات، عرصه استفاده مشروع از فرصت هاست و در فضای بی اخلاقی حاکم بر جامعه ما، چندان عجیب نیست که اصل«بهره مندی از فرصت» بهانه ای شود تا عده ای برای هموار کردن زمینه روانی موفقیت هم فکران خود، دست به تحریف وقایع بزنند چنان که این روزها عده ای با اشاره به حضور «آیت ا... تاکندی» در محافل انتخاباتی مربوط به «مهندس میر حسین موسوی» و نیز محافل انتخاباتی وابسته « حجت الاسلام والمسلمین کروبی» حکم به ناپایداری و بی ثباتی ایشان می دهند و اصلا بعید نیست که طی روزهای آتی نیز این حکم ناروا در حق دیگر شخصیت های اصلاح طلب استان داده شود، بنابراین بد نیست برای فهم رفتار چهره های شاخص اصلاح طلبی در قزوین به نکاتی چند اشاره داشته باشم:
مهندس میرحسین موسوی و اقای کروبی ، هر دو از سرمایه های انقلاب و شاگردان مکتب امام خمینی (ره) هستند و در مقاطع مختلف، هر کدام به نوعی ثبات قدم و طینت پاک و در عین حال توانمندی های خویش را به منصه ظهور گذاشته اند و هر دو نیز لیاقت و شایستگی آن را دارند که با اتکاء بر داشته های خود دست به رفع مشکلات و زیان های ناشی از اقدامات دولت نهم بزنند و سکاندار نهاد اجرایی کشور باشند و بر همین اساس است که برخی از دوستان بزرگوار و اصلاح طلب از اقای کروبی و برخی دیگر نیز از مهندس میرحسین موسوی حمایت می کنند.
اگرچه از نظر بسیاری، بهتر آن بود که یکی از این دو بزرگوار پا به عرصه انتخابات می گذاشت تا مانع از تفرق آرا شود اما نباید از یاد برد که گذر زمان به تدریج این باور را راسخ تر می کند که این تعدد به شکل مطلق، امر نامبارکی نیست و دارای نکات مثبتی نیز هست که بدیهی ترین ثمره آن «کند کردن نوک پیکان حملات تخریبی جناح مقابل» است و ضمن افزایش زمینه مشارکت بیشتر شهروندان، پایبندی جبهه اصلاحات به اصل اول دموکراسی یعنی احترام به خواست و اراده دیگران -بالاخص نامزدها- را نشان می دهد و فرصتی به دست می دهد که نیروهای اصلاح طلب، تجربه موفقی از کار گروهی را پشت سر بگذارند.
با در نظر داشتن نکات فوق، اکنون این سوال پیش می آید که یک اصلاح طلب با این پیش زمینه فکری، چگونه رفتاری باید داشته باشد؟
حجت الاسلام علیخانی در مصاحبه ای که با نشریه تابان داشتند و متن آن در«ویژه نامه نوروزی » درج شد به صراحت -در سخنی قریب به این مضمون -اعلام کردند که در سفر هرکدام از دو نامزد اصلاح طلب به استان قزوین، وی را همراهی خواهد کرد اما در نهایت احترام -به هردو بزرگوار نامزد شده- موضع اصلی خود را به روزهای پایانی و اجماع اصلاح طلبان موکول کردند. این موضع بنا به طریق اولی مد نظر آیت ا... تاکندی نیز هست و حضور ایشان در ستاد های انتخاباتی دو نامزد اصلاح طلب به هیچ وجه به معنای نفی دیگر نامزد اصلاح طلب و یا خدای ناکرده بی ثباتی ایشان نیست.
موضع شخص بنده در مساله انتخابات آتی نیز آن است که معتقدم مهم ترین هدف در این عرصه سیاسی و رقابتی «پیروزی اصلاح طلبان» است اما با وجود احترام و علاقه قلبی که به شخصیت گرانقدر حجت الاسلام والمسلمین کروبی دارم و با امید فراوان به پیروزی جریان اصلاح طلبی -خواه اقای کروبی و خواه مهندس میر حسین موسوی- از آنجایی که لاجرم در این مقطع باید بر حمایت یکی از این دو بزرگوار تمرکز داشته باشم از «مهندس میرحسین موسوی» حمایت خواهم کرد و از دیگر دوستان اصلاح طلب نیز می خواهم که ضمن اجتناب از تخریب دیگر نامزد اصلاح طلب با حفظ آرزوی قلبی خود مبنی بر پیروزی جریان اصلاح طلبی به عقیده و انتخاب دیگر دوستان خود احترام بگذارند و در جهت حمایت جریان اصلاح طلبی و نامزد اصلاح طلب خود مصمم و این نکته را نیز در نظر داشته باشند که پیروزی هر کدام از این دو نامزد اصلاح طلب در نهایت به منزله پیروزی جریان اصلاح طلبی خواهد بود.
